Poza tym, jak wspomniano wcześniej, emitent może korzystać (i często korzysta) z usług pośredników, którymi również mogą być banki. Bank może być zarówno subemitentem usługowym, jak i inwestycyjnym. Jego rola w obu przypadkach byłaby nieco inna, ale obie funkcje wiążą się ze sprzedażą wyemitowanych walorów na rynku pierwotnym. Oprócz tego banki mogą być pośrednikami w obrocie papierami wartościowymi na rynku wtórnym. Dokonywanie oferty publicznej, podobnie jak obrót papierami wartościowymi na rynku regulowanym, wymaga bowiem pośrednictwa firmy inwestycyjnej.



Do bardzo istotnych usług banków na rynku finansowym należy zaliczyć także usługi brokerskie (maklerskie). Firmy, które je świadczą zajmują się przyjmowaniem od klientów dyspozycji nabycia lub sprzedaży określonych papierów wartościowych. Broker konsoliduje zlecenia klientów i przekazuje je na rynek, a poza tym przyjmuje na siebie ryzyko operacji i jest gwarantem podjętych przez klientów zobowiązań. Usługami tymi zajmują się firmy inwestycyjne (np. banki) prowadzące działalność maklerską. Usługi brokerskie mogą być ograniczone do pośrednictwa lub mogą być rozbudowane o inne funkcje wspomagające proces inwestowania przez klientów. Brokerzy włączają dyspozycje klienta to karnetu zleceń i przekazują na giełdę (rynek scentralizowany, np. w Polsce) lub poszukują najlepszej dostępnej oferty odpowiadającej inwestorowi (rynek zdecentralizowany, np. USA czy Japonia). Pełna usługa brokerska jest dodatkowo rozszerzona o usługi o charakterze doradczyni.



Oprócz typowego pośrednictwa broker wspomaga klienta w podejmowaniu decyzji inwestycyjnej, np. w oparciu o przygotowywane analizy i udzielane rekomendacje, ten typ usług wiąże się jednak z koniecznością ponoszenia określonych opłat. Aktualnie usługi brokerskie są świadczone za pomocą elektronicznych kanałów dystrybucji. Dzięki temu inwestor wprowadza zlecenia bezpośrednio do systemu informatycznego domu maklerskiego, skąd przekazywane są na giełdę. Z kolei w zakresie organizacji finansowania krótkoterminowego banki mogą uczestniczyć w procesie emisji papierów komercyjnych. Pełnią wtedy szeroko rozumianą funkcję agenta emisji. W ramach programu emisji są jej organizatorami (funkcja organizatora emisji), dokonują dystrybucji (właściwa funkcja agenta emisji), prowadzą ewidencję papierów komercyjnych i zmian w stanic ich posiadania (prowadzą depozyt papierów komercyjnych, czyli pełnią funkcję depozytariusza), nabywają i sprzedają je na rynku wtórnym, zapewniając odpowiednią płynność tego rynku (funkcja dealera) oraz dokonują ich wykupu w terminie zapadalności (funkcja agenta płatniczego). Chociaż pośrednictwo agenta emisji nie jest konieczne, zaletą korzystania z jego usług jest przeniesienie na niego ciężaru technicznej obsługi emisji. Dzięki możliwości rolowania (wykup papierów w terminie zapadalności dzięki kolejnej emisji) krótkoterminowe papiery dłużne są formą pozyskiwania nie tylko pieniądza krótkoterminowego, ale także śred¬nio-, a nawet długoterminowego.